Kim byli kupujący i sprzedający?
Sprzedajacy ziemię Kazimierz Wachurski s. Tadeusza i Katarzyny z d. Podstawka urodził się13 lutego 1830 r. w Łysobykach. Jego rodzice utrzymywali się z gospodarstwa. Widocznie rodzina Kazimierza cieszyła się szacunkiem i miała znaczącą pozycję w łysobyckiej społeczności, skoro do chrztu podałały go dwie pary rodziców chrzestnych; W pierwszej parze byli: Wojciech Lipka i Magdalena Rafalska, zaś w drugiej Józef Rafalski i Katarzyna Szymankowa. Po raz kolejny pojawia się Wachurski w aktach kościelnych, kiedy bierze ślub. Ożenił się 21 stycznia 1850 r. z Karolik Julianną, c. Jana i Zofii z Madyjewskich – także utrzymujących się z gospodarstwa. On miał 19 lat, ona 18. Z aktu małżeństwa wiadowmo, iż jego rodzice już nie żyli, a on pozostawał na służbie. 23 października 1851 r. Kazimierz Wachurski sprzedaje ziemię i w aktach kościelnych przez jakiś czas słuch o nim zanika. Kazimierz Wachurski po śmierci pierwszej żony (zg. 1856r Łysobyki) ożenił się po raz drugi w roku 1868 z Krystyną Kosut. Zmarł 24 października 1872r. w Łysobykach. Kazimierz z małżeństwa z drugą żoną miał 2 córki. Mariannę ur. w 1870r, która wyszła za Michała Rodaka – ślub w 1888r. Druga córka Wiktoria ur.1872 wyszła za mąż za Stanisława Kisiela w 1891r. Według aktu ślubu Wachurskiej Krystyny – wyszła za mąż za Szabelskiego Jakuba 20/1875. Zmarła w 1922 r. akt 82/1922.
Kupujący to Janiszewski Michał. Zachował się jego akt zgonu z 1862 r. Wiadomo, iż w chwili śmierci był wdowcem i miał 66 lat, czyli urodził się ok. 1796 r. (z aktu urodzenia jego córki Antoniny wynika,iż urodził się w 1801 r.). W jego akcie zgonu zapisano, iż niepamiętni są jego rodzice. Pozostawił po sobie dwie córki: Antoninę i Juliannę. Nie ma w aktach USC parafii w Łysobykach jego aktu małżeństwa, czyli żona Agata z d. Safarzyńska pochodziła z innej parafii, ale można pokusić się o stwierdzenie (w oparciu o akt urodzenia córki Antoniny w 1835 r.), iż ożenił się na początku lat 30-tych. Zachował się akt zgonu jego żony Agaty z d. Safarzyńska, zmarła w 1857 r. w Łysobykach. Na uwagę zasługuje fakt, iż Janiszewski podpisał się na dokumencie. Jest to pismo kształtne, wprawne. Można pokusić się o stwierdzenie, iż umiejętność pisania i zapewne czytania nabył w szkole Komisji Edukacji Narodowej, a takowa istniała w Łysobykach już w 1791 r. Kolejna wzmianka o tej szkole pochodzi z 1820r.