W sierpniu 1915r. z gminy Łysobyki i innych ościennych gmin wycofały się wojska rosyjskie. Ich miejsce zajęli legioniści polscy oraz wojska austro-węgierskie i niemieckie. Po całkowitym wycofaniu się Rosjan z Królestwa Polskiego Niemcy i Austro-Węgry podzieliły ten obszar na dwie strefy okupacyjne:
– Część północną ze stolicą w Warszawie zajęli Niemcy i utworzyli Generalne Gubernatorstwo Warszawskie. W Generalnym Gubernatorstwie znalazły się miejscowości po północnej stronie rzeki Wieprz, czyli m.in.: Przytoczno, Krępa, Kock, Blizocin, Łysobyki Wola Blizocka, Łuków i inne po tej stronie Wieprza.
– Część południową Królestwa ze stolicą w Lublinie zajęły Austro-Węgry tworząc Generalne Gubernatorstwo Lubelskie. Drewnik, Węgielce Michów, Lubartów i inne po południowej stronie Wieprza znalazły się w strefie okupacyjnej austro-węgierskiej. Granica między tymi strefami częściowo przebiegała rzeką Wieprz.
Gmina Łysobyki leżała w powiecie łukowskim. W Łukowie – stolicy powiatu łukowskiego rezydowały władze niemieckie. W Gazecie Urzędowej Powiatu Łukowskiego z 21 września 1917 r. Cesarsko-Niemiecki Naczelnik Powiatu zamieścił ogłoszenie o wyborze wójta w gminie Łysobyki. Gazeta była redagowana w języku niemieckim i polskim.