Podatek repartycyjny to rodzaj świadczenia, w którym władze z góry określały całkowitą kwotę (kontyngent), jaką dany region, gmina miała zebrać dla państwa. Kwota ta była następnie dzielona (rozpisywana / repartycjonowana) na poszczególnych mieszkańców w zależności od ich majątku lub dochodów. W realiach trwającej I wojny światowej na ziemiach polskich (zwłaszcza pod okupacją niemiecką i austro-węgierską w ramach Królestwa Polskiego), system repartycyjny stosowany był przez władze okupacyjne w celu uzupełnienia dramatycznych braków w budżetach. Był to gwarantowany sposób na zebranie dokładnie takiej sumy, jakiej potrzebował rząd lub samorząd. Podatek ten uderzał przede wszystkim w uboższych mieszkańców, ponieważ w przypadku braku lub upadku części płatników, pozostali musieli pokryć brakującą sumę, biorąc na siebie ciężar nieswoich zobowiązań.