Dla większości Polaków określenie „kontyngent” kojarzy się z czasem II wojny światowej, a konkretnie z okupacją niemiecką. Nic mylnego. Kiedy w 1915 r. Niemcy i Austro-Węgry wyparli Rosjan z ziem polskich zaboru rosyjskiego, zwanych Królestwem Polskim, podzielili się tym obszarem. Niemcy okupowały północną część ze stolicą w Warszawie, zaś Austro-Węgry południową część ze stolicą w Lublinie. Łysobyki, Łuków i inne miejscowości po tej stronie rzeki Wieprz były pod okupacją niemiecką, zaś Drewnik, Michów i inne miejscowości po południowej stronie Wieprza były okupowane przez Austro-Węgry. Przez Wieprz przebiegała granica stref okupacyjnych.
Poniżej zamieściłam fr. rozporządzenia władz niemieckich w sprawie dostarczenia kontyngentu. Rozporządzenie ukazało się w Gazecie Urzędowej Powiatu Łukowskiego we wrześniu 1918r. Ten narzucony obowiązek był szczególnie uciążliwy dla mieszkańców tych miejscowości, które zostały podpalone przez wycofujące się wojska rosyjskie. Taki los spotkał m.in. Łysobyki.
Ostatnie zdjęcie przedstawia spalone Łysobyki – dzisiaj ulica Warszawska.