Pierwszy fragment to mapka Przytoczna, drugi to Łysobyki.
Na mapce Łysobyk niebieskimi kropkami zaznaczyłam miejsca pochówków: jedno wokół kościoła, drugie przy ul. Babiej. Jeżeli dzisiaj na miejscu dawnego cmentarza przy ul. Babiej prowadzone są jakiekolwiek prace ziemne, to zawsze wykopywane są szczątki ludzkie. Kiedy na początku lat 60-tych kopano pod fundamenty skupu żywca wyjmowano całe szkielety ludzkie.
Na mapce Przytoczna oznaczyłam niebieskimi kropkami dawne krzyżowki, czyli skrzyżowanie dzisiejszych dróg: z Jeziorzan-czyli drogi wojewódzkiej z Przytoczna do Lublina przez Jeziorzany z drogą biegnąca dawniej z Krępy przy dzisiejszej szkole, następnie przy stawie we wsi i w kierunku cmentarza. Cyfrą 1 oznaczyłam zabudowania dworskie, zaś cyfrą 2 położenie dzisiejszego budynku szkoły. Być może miejsca oznaczone krzyżykami to miejsca pochówków. Wedle przekazów ustnych w tych miejscach w Przytocznie grzebano zmarłych.
Dzisiejszych tzw. krzyżówek – czyli skrzyżowania drogi krajowej nr 48 z drogą wojewódzką Przytoczno-Lublin i drogą powiatową w kierunku Adamowa nie było. Trakt (szosa) z Dęblina (wówczas Iwangoród) do Brześcia (Litewskiego) powstał w drugiej połowie XIX wieku, a jego budowa była ściśle związana z militarnymi planami Imperium Rosyjskiego. Trakt łączący Iwanogród (dzisiejszy Dęblin) i Brześć (nad Bugiem) został oddany do użytku w 1885 roku.
Był on częścią większej inwestycji komunikacyjnej realizowanej w czasach zaboru rosyjskiego, mającej na celu połączenie kluczowych twierdz i ośrodków wojskowych wzdłuż zachodnich granic Imperium Rosyjskiego. Oto najważniejsze fakty dotyczące tego traktu:
- Charakter drogi: Była to tzw. szosa bita (droga o twardej, utwardzonej nawierzchni), co w tamtym okresie stanowiło nowoczesne rozwiązanie inżynieryjne, pozwalające na sprawne przemieszczanie się wojsk oraz transport towarów niezależnie od warunków pogodowych.
- Znaczenie strategiczne: Połączenie to spinało dwie ważne twierdze – Twierdzę Iwanogród (Dęblin) oraz Twierdzę Brześć. Inwestycja ta była ściśle powiązana z jednoczesną rozbudową infrastruktury kolejowej w tym regionie (m.in. Drogi Żelaznej Iwangorodzko-Dąbrowskiej otwartej również w 1885 roku).