Po raz kolejny sięgnęłam do „Zbioru dokumentów prawnych i rachunków dotyczących majątku rodziny Przesmyckich” z 1858 r. Jakie nieruchomości posiadali Przanowscy w Łysobykach? Do Przanowskich- właścicieli majątku w Przytocznie – w 1858 r. w Łysobykach należały:
– przewóz na rzece Wieprz składający się z promu, dwóch lin do przeciągania promu i łodzi zwyczajnej.
– Dom mieszkalny drewniany – mieszkanie przewoźnika – stał przy przewozie na rzece Wieprz. Dom stał na podmurówce z kamienia polnego, kryty gontem dubeltowo z kominem z cegły palonej. Przez środek przebiegała sień, a po obu jej stronach (na prawo i lewo) były izby i przylegające do nich komory. W każdej izbie był komin kapowy z szabaśnikiem. Każda z izb miała po dwa okna. W izbie prawej była posadzka ceglana, zaś w lewej podłoga z 1,5 calówek. W 1849 r. przewoźnikiem był Józef Daiek. Jego żona to Anastazja z Lemieszków. W tym roku zgłosił narodziny dziecka, świadkami tego zdarzenia byli: Franciszek Pajdowski gospodarz z Łysobyki Szymon Szymaszek – retman, czyli szef oryli/flisaków. W 1857 r. przewoźnikiem był Jędrzej Słowik.
– Dom mieszkalny drewniany – mieszkał w nim burmistrz miasta. Dom stał na podmurówce, kryty gontem dubeltowo, z kominem murowanym z cegły palonej. Do domu należał także chlew. Był to budynek drewniany kryty słomą. W latach 1857-58 burmistrzem był Aleksander Libicki.
W Łysobykach osiadł z rodziną Antoni Rubaszkiewicz, który pełnił obowiązki burmistrza miasta w latach 1841-1850. Przybył do Łysobyk w 1841 r. z żoną Małgorzatą z Ewartowskich i na pewno z synem Witoldem, który zmarł w 1848 r. w Łysobykach. W 1842 r. urodził się im syn Aleksander Władysław. Rok później umiera żona burmistrza Małgorzata i w tym samym roku Antoni Rubaszkiewicz żeni się z Ludwiką Starczewską. W 1847r. przychodzi na świat ich syn Michał, który umiera dwa lata później czyli w 1849 r. W tym samym roku przychodzi na świat córka Teofila, a w 1851 syn Jan. Narodziny syna Jana to ostatni ślad bytności Antoniego Rubaszkiewicza w Łysobykach.
Na zdjęciu plan sytuacyjny Łysobyk z 1850 r. z naniesioną przeprawą promową.